Większość zaburzeń psychicznych ma charakter krótkotrwałych odchyleń od normy i nie niesie ze sobą poważnych zagrożeń. Tylko niektóre trafiają na warunki, w których mogą się rozwijać i przekształcić w pełnoobjawową chorobę psychiczną. Początkowe stadia obu wariantów są podobne i każdy potrafi mniej więcej powiedzieć, kiedy dzieje się z nim coś niedobrego. Mogą to być okresy nerwowości, niepokoju czy nieuzasadnionego lęku. Początkiem poważniejszych zaburzeń może też być utrzymująca się dłużej chandra. Objawami wielu przypadłości o charakterze psychologicznym jest zaburzenie czynności fizjologicznych, na przykład zwiększona potliwość, częstsza potrzeba oddawania moczu, nadpobudliwość czy apatia. Wszystkie sygnały, które płyną z organizmu niosą ze sobą jakąś informację, którą, znając własny organizm, większość z nas potrafi właściwie odczytać i zinterpretować oraz podjąć odpowiednie środki zaradcze. Rozwój wielu schorzeń psychicznych w początkowym ich stadium przypomina takie chwilowe zaburzenia emocjonalne lub przebiega w sposób całkowicie utajony. Trzeba być naprawdę wysokiej klasy specjalistą, alby odróżnić utrzymujące się dłużej niegroźne zaburzenie od rozpoczynającej się poważnej choroby. Na szczęście organizm jest wyposażony pewne środki, które pozwalają mu z większości sytuacji napięcia emocjonalnego wyjść o własnych siłach.