Wódka jest napojem alkoholowym o bardzo dużej zawartości alkoholu etylowego, przeważnie czterdzieści procent. Otrzymuje się go poprzez rozcieńczanie alkoholu wydestylowanego. Miesza się go z wodą w proporcji dwa do trzech. Produkcja wódki jest bardzo stara. Pierwszy raz bowiem destylacja przeprowadzona została już w roku czterechsetnym naszej ery, a dokonał tego Zosimos z Panopolis. Umiejętność destylacji używana była jednak w świecie arabskim w tamtych czasach głównie, jeżeli nie jedynie, do celów medycznych. W Europie poznano wódkę dopiero w wieku dwunastym. Wtedy też zaczęto pędzić we Włoszech tak zwaną Grappę. Produkcja wódki z zbóż ma jednak historię o wiele krótszą niż sama wódka. Dopiero bowiem w wieku czternastym w Niemczech udało się wydestylować alkohol ze zboża. Wtedy też wódka bardzo rozpowszechniła się. Nazywana była wówczas w Polsce „okowitą”, słowo powstałe z spolszczenia wyrażenia „aqua vitae”, czyli z łaciny po prostu „woda życia”. Słowo „wódka” weszło do użycia o wiele później, bo dopiero w roku tysiąc czterysta piątym czytamy w pewnych kronikach sądowych pierwszy raz zapisane owo słowo, które rozpowszechniło się na cały świat. Polska wcześnie zaczęła produkować ten trunek na skalę przemysłową, a pierwszym który tego dokonał był lwowski przemysłowiec Józef Baczewski.