Są związkami organicznymi, których organizm ludzki nie potrafi sam wyprodukować.Witaminy dostarczamy organizmowi wraz z pożywieniem. Są niezbędne do rozwoju, wzrostu i prawidłowego metabolizmu. Witaminy dzielimy na rozpuszczalne w tłuszczach: witaminy A, D, E i K, rozpuszczalne w wodzie: B1, B2, B5, B6, B12, PP, C, H i kwas foliowy. Witamina A pomaga w leczeniu chorób oczu, zapobiega kurzej ślepocie. Witamina D pełni ważną funkcję w procesie tworzenia kości, jest niezbędna do formowania układu szkieletowego. Witamina E chroni komórki przed utleniaczami, jest wykorzystywana do leczenia męskiej niepłodności i chorób serca. Witamina K ma działanie przeciwkrwotoczne, pełni ważną rolę w procesie krzepnięcia krwi. Witamina B1 jest ważnym czynnikiem w procesie spalania węglowodanów w komórkach. Witamina B2 bierze udział w procesach utleniania i redukcji, wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Witamina B5 bierze udział w syntezie hemu do hemoglobiny, rozkłada kwasy tłuszczowe. Witamina B6 bierze udział w przemianie aminokwasów. Witamina B12 uczestniczy w tworzeniu czerwonych komórek krwi, a PP reguluje poziom cukru we krwi. Witamina C chroni układ odpornościowy, wzmacnia organizm, witamina H uczestniczy w syntezie aminokwasów. Kwas foliowy jest niezbędny kobietom w ciąży.
wrz
05
2009
Kategorie : Choroby, Uwarunkowania genetyczne
Obecnie wiele przypadków anemii sierpowato-komórkowej próbuje się leczyć. Ta poważna choroba krwi pojawia się w rejonach, gdzie powszechnie występuje malaria, czyli w Afryce, Indiach, zachodniej Azji i krajach śródziemnomorskich. Stwierdza się ją też u ludzi pochodzenia afrykańskiego, którzy mieszkają na Karaibach oraz w Ameryce Północnej i Południowej, a także wśród ludzi urodzonych na Karaibach, których przodkowie wywodzą się z Afryki, nawet jeśli obecnie mieszkają w innym rejonie świata. Anemia sierpowato-komórkowa jest wynikiem defektu w budowie hemoglobiny znajdującej się w czerwonych krwinkach (erytrocytach) chorego. Hemoglobina jest substancją nadającą krwi czerwony kolor, a jej główną funkcją jest przenoszenie tlenu do wszystkich narządów organizmu. Wada tego składnika jest dziedziczona – przekazywana potomstwu w momencie zapłodnienia. Każda cząsteczka hemoglobiny zawiera centralną strukturę o nazwie hem i cztery związane z nią łańcuchy cząsteczek globiny, które tworzą całość, która odgrywa ważną rolę.
sie
25
2009
Kategorie : Choroby, Choroby centralnego układu nerwowego, Ciekawostki
Nerwy wysyłają i przenoszą słabe sygnały elektryczne wewnątrz organizmu. Uczestniczą w każdej czynności oraz w odbieraniu wrażeń ze świata zewnętrznego – przez wzrok, słuch, zapach, smak i dotyk. Układ nerwowy składa się z dwóch głównych części. Jedną jest obwodowy układ nerwowy. W układzie tym nerwy rozgałęziają się po całym organizmie i dochodzą do każdej jego części, od czoła i brwi do opuszków palców dłoni i stóp. Drugą nazywamy centralnym układem nerwowym. Składa się on z mózgu i rdzenia kręgowego, który biegnie od mózgu w dół wzdłuż tunelu utworzone go przez kości kręgosłupa. Centralny układ nerwowy otrzymuje sygnały z układu obwodowego i przesyła polecenia do wszystkich części organizmu. Mózg jest także miejscem, w którym odbywa się proces myślenia, postrzegania i odczuwania. Ruch, myślenie, czucie, mowa i reakcje emocjonalne – wszystkie te funkcje organizmu są kontrolowane przez złożone struktury komórek nerwowych, które tworzą centralny układ nerwowy, mogący ulegać różnym zaburzeniom i chorobom.
sie
18
2009
Kategorie : Ciekawostki, Zdrowe odżywianie
Białka regulują procesy przemiany materii i innych funkcji naszego organizmu. Głównymi elementami budowy tkanek w naszym organizmie są białka. Zapewniają prawidłowy stan i funkcjonowanie naszego ciała. Białka decydują o normalnym wzroście i rozwoju człowieka. Białka są zbudowane z aminokwasów. Albuminy to białka rozpuszczalne w wodzie i rozcieńczonych roztworach soli. Są najpowszechniejsze w przyrodzie. Znajdziemy je w: mleku, jajach, roślinach strączkowych, zbożach. Gluteliny to białka rozpuszczalne w rozcieńczonych roztworach kwasów i zasad. W największej ilości występują w ziarnach zbóż. Inne białka to: globuliny, skleroproteiny, histony, protaminy, chromoproteidy, fosfoproteidy, nukleoproteidy, lipoproteidy, glikoproteidy, metaloproteidy. Wysokie spożycie białek prowadzi do strat wapnia. Gdy organizmowi brakuje białka, hamuje się jego rozwój, wzrost mięśni, pojawiają się zaburzenia w pracy jelit, wzrasta ryzyko zachorowania na choroby infekcyjne. Połączenie w jednym posiłku produktów mlecznych, zbożowych i strączkowych może pokryć zapotrzebowanie na niezbędne aminokwasy. Można więc na śniadanie zjeść płatki zbożowe z mlekiem i to zapewni nam dostateczną ilość białek.