Schorzenie to jest spowodowane przez niskobiałkową dietę. Może wystąpić u przedstawicieli różnych ras, ale jest najpowszechniejsze u dzieci w krajach rozwijających się, w których mięso, ryby, jajka, mleko i inne źródła białka są niewystarczające. W niektórych rejonach świata ponad połowa dzieci w wieku poniżej pięciu lat cierpi na kwasziorkor, a ponad 50% z nich najprawdopodobniej czeka śmierć. Choroba występuje jeszcze częściej, i jest jeszcze bardziej niebezpieczna, na obszarach klęski głodu czy suszy. Jeśli niemowlę jest karmione piersią, zazwyczaj otrzymuje z mlekiem matki wszystkie białka potrzebne do normalnego wzrostu i rozwoju. Jednak tylko organizm zdrowej matki jest w stanie wyprodukować wystarczającą ilość pokarmu. Ponadto, jeśli szybko urodzi ona kolejne dziecko, to pierwsze zostanie odstawione od piersi – ważnego źródła białka. Stąd pochodzi nazwa choroby “kwasziorkor”, co w jednym z języków afrykańskich oznacza “zdetronizowany”. Starsze dziecko często jest karmione pokarmem zbożowym, bogatym w węglowodany , ale ubogim w białko i witaminy. Objawy kwasziorkoru pojawiają się zwykle w trzy do sześciu miesięcy po odstawieniu dziecka od piersi.
paź
18
2009
paź
17
2009
Kategorie : Choroby
Między czaszką a mózgiem znajdują się trzy warstwy błon (opon mózgowych), które zapewniają ochronę tkankom mózgu. Jeśli naczynie krwionośne w oponie pęknie i zaczyna z niego uchodzić krew; pojawia się obrzęk, który wywiera ucisk na mózg i utrudnia krążenie krwi. Przyczyną pęknięcia naczynia oponowego może być tętniak albo uderzenie w czaszkę. Obrzęk wywołuje też bolesność, ponieważ właśnie w oponach, a nie w mózgu, znajdują się nerwy wrażliwe na czucie i ból. Małe krwotoki, czy też krwiaki, same ustają i znikają bez śladu, ale duże często wymagają zabiegu chirurgicznego. Rozróżnia się kilka rodzajów krwotoków, w zależności od lokalizacji krwawienia. O krwotoku podpajęczynówkowym mówimy wtedy, gdy krew wypływa do środkowej warstwy oponowej. Występuje on zwykłe u ludzi pomiędzy 40 a 60-tym rokiem życia, najczęściej u kobiet z nadciśnieniem. Do objawów należą nagły i ostry ból głowy, nudności, sztywność karku, nadwrażliwość na jaskrawe światło, omdlenia i utrata świadomości. U niektórych ludzi pojawiają się też objawy przypominające udar. Niezbędna jest szybka pomoc lekarska, ponieważ zdarzają się przypadki śmiertelne. Ucisk na mózg może spowodować nieodwracalne uszkodzenia tego narządu.
paź
09
2009
Kategorie : Choroby, Choroby centralnego układu nerwowego
W przypadku mózgu, występuje problem – mózg jest zamknięty w sztywnej, twardej puszce utworzonej przez kości czaszki. Jeśli uszkodzeniu ulegnie naczynie krwionośne wewnątrz czaszki, może nastąpić krwotok powodujący zwiększony ucisk na mózg. Udar mózgu powstaje na skutek przerwania krwiobiegu w niektórych częściach mózgu, w wyniku czego komórki nerwowe są pozbawione składników niezbędnych do życia i mogą zginąć. Tętnica doprowadzająca krew do mózgu może zostać zablokowana przez zakrzep, którego przyczyną bywa miażdżyca naczyń, polegająca na zwężeniu i stwardnieniu tętnic, albo miażdżyca tętnic, polegająca na odkładaniu się złogów tłuszczu na wewnętrznej stronie ścian naczyń. Przyczyną niedokrwienia może być też zator, kiedy zakrzep krwi albo kawałek tkanki z innej części organizmu, jak serce albo płuca, przepłynie krwiobiegiem do mózgu i utknie w naczyniach, które zwężają się i rozwidlają w obszarze tkanek nerwowych centralnego układu nerwowego. Inną przyczyną udaru bywa krwotok wewnątrzmózgowy. Terminem tym określamy krwawienie z uszkodzonego naczynia w obrębie mózgu. Kre w może wypływać z pękniętego tętniaka, czyli wybrzuszenia tworzącego się w miejscu, gdzie naczynie krwionośne jest wyjątkowo cienkie.
paź
07
2009
Kategorie : Choroby, Choroby skóry, Higiena
Świąd to choroba człowieka, która nasila się w szczególności nocą i latem. Nie służą jej wysokie temperatury, a to z racji tego, że pod wpływem ciepła, organizm ludzki się rozgrzewa i świąd się nasila. Najczęściej można to właśnie zaobserwować nocą, kiedy to zarówno dzieci jak i dorośli śpią bardzo niespokojnie i przez sen się drapią. Choroba najczęściej jest zlokalizowana w obrębie zgięć kończy, łokcie, kolana, pachwiny, narządy rozrodcze męskie i żeńskie, pośladki, sutki zarówno mężczyzn jak i kobiet oraz okolice pępka. U najmłodszych najczęściej występuje zarażenie okolic stóp i dłoni, na których to można zaobserwować drobne czerwone grudki i wypryski. Najczęściej objawy można zauważyć u osób, które niechętnie dbają o higienę. W innym wypadki objawów można nawet nie zauważyć lub pomylić z inną chorobą skóry. Miejsc zajętych chorobowo nie powinno się drapać, gdyż może dochodzić to wtórnego zakażenia, które niestety jest bardzo trudno wyleczyć. Świerzb jest choroba zaraźliwą i przenosi się przez kontakt nie tylko z bielizną pościelową osoby chorej, ale także poprzez kontakt z jej ubraniem i rzeczami osobistymi.