Ponieważ nawyki żywieniowe zmieniają się obecnie szybciej niż kiedykolwiek, a jednocześnie bardzo często mamy do czynienia z obniżeniem jakości pożywienia to coraz powszechniejsze stają się wszelkiego typu choroby układu pokarmowego. Ich olbrzymie zróżnicowanie sprawia, że ciężko cokolwiek uogólnić, jedynym natomiast ogniwem, które może w jakiś sposób łączyć wszystkie te schorzenia jest dbałość o zdrowie, czy tez raczej jej brak. Nawet jeśli istnieją pewne geny podnoszące stopień ryzyka zachorowania na daną chorobę, to zapewne i tak czynnikiem indukującym jej rozwój jest źle zbilansowana dieta. Choć najczęściej choroby układu pokarmowego kojarzą się z bliżej nie sprecyzowanym „bólem brzucha” to wiele z nich może mieć poważne następstwa, nie brak tez takich, które mogą doprowadzić do śmierci osoby chorej. Wiele chorób układu pokarmowego, jak na przykład polipy jelita, to dość pospolite schorzenia, jednak wiedza na ich temat w społeczeństwie wciąż pozostaje praktycznie żadna, co jest jednym z głównych problemów w leczeniu. Nie brakuje tez przypadków, w których nawet doświadczony lekarz ma pewne problemy z precyzyjnym i szybkim zdiagnozowaniem danej jednostki chorobowej, tymczasem właśnie prędkość i precyzja okazują się być w leczeniu najważniejsze.
lis
05
2009
lis
02
2009
Kategorie : Choroby, Choroby układu pokarmowego, Zdrowe odżywianie
Choroba wrzodowa jest jedną z tych chorób, w których przypadku można zauważyć proste przełożenie pomiędzy style życia a prawdopodobieństwem zachorowania. Choroba wrzodowa żołądka polega na uszkodzeniu jego ścian przez treść żołądka, która dzięki zwartości kwasu solnego jest silnie żrąca, przy udziale innych czynników pochodzenia najczęściej zewnętrznego. Niemożliwe jednak jest, aby choroba wystąpiła w przypadku nieobecności jeszcze jednego czynnika: bakterii Helicobacter pylori. W pewnych warunkach ten naturalny składnik flory organizmu może ulec przekształceniu w formę wysoce zjadliwą, zdolna do uszkodzenia mięśniówki żołądka. Czynnikami, które wyróżnia się jako tak zwane czynniki ryzyka są między innymi: palenie tytoniu, spożywanie nadmiernych ilości alkoholu, zmęczenie oraz trwający zbyt długo i zbyt silny stres. Zakłada się, że mogą istnieć jakieś czynniki genetyczne predestynujące do zachorowania na chorobę wrzodową, jednak miałyby one znaczenie najwyżej drugorzędne. Szybka diagnoza nie zawsze jest możliwa, choć objawy są charakterystyczne. Niestety duża część wrzodów żołądka daje jakiekolwiek objawy dopiero w zaawansowanym stadium.
paź
25
2009
Biegunka jest najczęściej lekceważona, co też nierzadko okazuje się błędem. Poza tym, ze jest mechanizmem obronnym organizmu to może też stanowić sygnał świadczący o wystąpieniu znacznie poważniejszej dysfunkcji przewodu pokarmowego. Większość przypadków biegunki to zdecydowanie niegroźne, krótkotrwałe stany o łagodnym lub podostrym przebiegu. Niemniej jednak jeśli biegunka przedłuża się to może świadczyć to o poważnej chorobie i wówczas może ona trwać nawet kilka miesięcy i wymagać pilnej pomocy lekarskiej. Przy dłuższej biegunce należy zadbać głównie o dostarczenie organizmowi większych niż zwykle ilości wody, aby nie dopuścić do odwodnienia organizmu. Warto też przebudować jadłospis na korzyść mniejszych, częściej spożywanych posiłków. Jeśli mimo tego dolegliwości nie ustąpią, może to świadczyć o zakażeniu wirusowym, bateryjnym lub pasożytniczym układu pokarmowego. Biegunka jest też normalnym zjawiskiem w stanach bardzo silnego pobudzenia emocjonalnego, na przykład w stresie. Generalnie jest dolegliwością, która jednocześnie pomaga w leczeniu organizmu z chorób, o których często nie mamy pojęcia. Nie jest natomiast powodem do wstydu, bowiem taki powód deklarują najczęściej ci, którzy nie zgłosili się do lekarza, kiedy byłą taka potrzeba.
paź
18
2009
Schorzenie to jest spowodowane przez niskobiałkową dietę. Może wystąpić u przedstawicieli różnych ras, ale jest najpowszechniejsze u dzieci w krajach rozwijających się, w których mięso, ryby, jajka, mleko i inne źródła białka są niewystarczające. W niektórych rejonach świata ponad połowa dzieci w wieku poniżej pięciu lat cierpi na kwasziorkor, a ponad 50% z nich najprawdopodobniej czeka śmierć. Choroba występuje jeszcze częściej, i jest jeszcze bardziej niebezpieczna, na obszarach klęski głodu czy suszy. Jeśli niemowlę jest karmione piersią, zazwyczaj otrzymuje z mlekiem matki wszystkie białka potrzebne do normalnego wzrostu i rozwoju. Jednak tylko organizm zdrowej matki jest w stanie wyprodukować wystarczającą ilość pokarmu. Ponadto, jeśli szybko urodzi ona kolejne dziecko, to pierwsze zostanie odstawione od piersi – ważnego źródła białka. Stąd pochodzi nazwa choroby “kwasziorkor”, co w jednym z języków afrykańskich oznacza “zdetronizowany”. Starsze dziecko często jest karmione pokarmem zbożowym, bogatym w węglowodany , ale ubogim w białko i witaminy. Objawy kwasziorkoru pojawiają się zwykle w trzy do sześciu miesięcy po odstawieniu dziecka od piersi.